شوق پرواز

میشود فرصت دیدار محیا حتما بد به دل راه نده، میرسد آقا حتما ای که دنبال دوای غم هجران هستی میشود درد نهان تو مداوا حتما اگر امروز نشد بوسه به دستش بزنی وعده ما همه افتاده به فردا حتما ثمر گریه ما، خنده روز فرج است آن زمان می شکفد خنده به دل ها حتما دوره غیبت طولانی و تاخیر ظهور امتحانیست برای هم...

دلم می خواهد بیایم و ساکن جمکرانت بشوم اصلا گدای سرِ جاده جمکرانت بشوم یک آن دلم برای بودن تو پر کشید مولا چه می شود مرا از این قفس تنگ رها کنی آقا؟ تو خودت از دلِ زارِ من خبر داری گدای در به در مثل من چقدر داری..... xa0 پ.ن: نمی شود اسم این نوشته را شعر گذاشت، اما فی البداهه برای تو گفته شد عزیز زهرا......

مرا به سمت خود بخوان، به سمت جاده های دور مرا به سمت خود ببر، به سمت راه پر ز نور دلم گرفته زین قفس، مرا رها رها بکن در این جهان بی کسی، مرا به سمت خود ببر... xa0 پ.ن: فی البداهه دست و پا شکسته......